Solo piano in de grote zaal

Helemaal alleen op het podium van de grote zaal in Het Concertgebouw Amsterdam, zou dat eenzaam voelen? En kun je in je eentje op een vleugel een zaal met bijna 2000 man je publiek wel bereiken? Met enige twijfels gingen we naar het concert van de Pools-Hongaarse pianist Piotr Anderszewski, die te gast was in de serie Meesterpianisten. We hadden onterechte vooroordelen over een programma voor solo piano, zo bleek achteraf.

Dansen met Bach

In de eerste helft speelde Anderszewski enkele stukken uit ‘Das Wohltemperierte Klavier’. Deze verzameling van korte werken van Johann Sebastian Bach heeft niets met de temperatuur van het instrument te maken, maar meer met een stemming ervan die het mogelijk maakt om composities in alle toonsoorten te spelen. Daarna hoorden we Bach’s Engelse Suite nr. 3, een opeenvolging van verschillende dansvormen, uit de tijd dat de componist aan het hof van Weimar werkte. Virtuoos en soepel vlogen de vingers van de pianist over de vleugel en met gemak en uiterste concentratie vulde hij in zijn eentje de grote zaal met muziek.

Uitslover Beethoven

Van Ludwig van Beethoven is bekend dat hij zich in compositiedipjes door Bach’s ‘Das Wohltemperierte Klavier’ liet inspireren tot nieuwe ideeën. Voor zijn ’33 Variaties op een thema van Anton Diabelli’ liet hij zich echter ook nog inspireren door, je zou het niet zeggen, Anton Diabelli. Diabelli, een Oostenrijkse uitgever, had een simpel muzikaal thema bedacht en andere componisten om variaties ervan gevraagd. Oorspronkelijk met het idee om deze gezamenlijk uit te geven. Uitslover Beethoven was echter zodanig geïnspireerd dat hij maar liefst 33 variaties schreef. Zijn variaties werden uiteindelijk in een afzonderlijk boek uitgegeven. Anderszewski speelde ze allemaal in het deel na de pauze en werd achteraf beloond met daverend applaus en gejuich.

Avond van uitersten

Waar het publiek voor de pauze vooral met gesloten ogen en in gedachten verzonken genoot van Anderszewski’s spel, was de sfeer in de tweede helft lichter en speelser. Vergeleken met Bach leek Beethoven ineens een spring-in-‘t-veld. De Amsterdamse lentezon leek door de vleugel naar binnen te gluren en de pianist maakte onze dag helemaal goed. Alleen op een groot podium hoeft helemaal niet eenzaam te voelen.