De wonderkinderen zijn de wereld nog niet uit

    “To have the kind of maturity and insight Lucienne has as a trumpet player, you would have to be 40 years old.” – Philippe Duchemin (jazz pianist)

    Wonderkinderen

    Door de eeuwen heen zijn er steeds wonderkinderen geweest… Om je een idee te geven: Blaise Pascal toonde op zijn 7de een wiskundeknobbel, Pablo Picasso creëerde op zijn 12de zijn eerste meesterwerken, Wolfgang Amadeus Mozart speelde op 3-jarige leeftijd piano en componeerde twee jaar later zijn eerste stukjes, Michael Jackson debuteerde op zijn 6de met The Jackson Brothers en scoorde als 14-jarige zijn eerste nummer 1-hit met ‘Ben’.

    Tegenwoordig doen we hier trouwens niet aan onder. Ook vandaag leveren mensen op zeer jonge leeftijd fantastische muzikale prestaties. Denk aan de vele verrassingen in talentenshows als Got talent en The Voice: tieneridolen als Justin Bieber en Khalid scoren monsterhits, maar ook de klassieke muziek doet niet onder met vioolwonders Sarah Chang, Noa Wildschut, meesterpianisten als de broers Jussen en harpiste Anneleen Lenaerts.

    Natuurtalent Lucienne Renaudin Vary

    Wie afgelopen weekend op festival Wonderfeel was, kon kennismaken met de Franse Lucienne Renaudin Vary. Dit natuurtalent op de trompet won toen ze 11 was ze het Concours Selmer-Le Parnasse. Sindsdien behaalde ze de eerste prijs bij elke wedstrijd waaraan ze deelnam en in 2016 won ze op 17-jarige leeftijd de Victoire de la Musique Classique als solo revelatie. Ze tekende een platencontract bij Erato/Warner Classics en bracht in 2017 haar eerste album ‘The Voice of the Trumpet’ uit, waarop ze samen met enkele gasten zoals stertenor Rolando Villazon en jazztrompettist Erik Truffaz haar favoriete tunes presenteert.

    Wie Lucienne ontmoet, ziet een sportieve tiener, die bedeesd en stil overkomt. Maar schijn bedriegt. Wanneer ze speelt bloeit ze helemaal open en betovert en ontroert ze iedereen. In zowel klassiek als jazz voelt ze zich als een vis in het water. Momenteel perfectionneert ze zich als eerste vrouwelijke trompettiste in beide disciplines aan het Parijse Conservatorium.

    Haar liefde voor muziek

    Haar liefde voor muziek begon toen ze nog maar een paar jaar oud was. Zo ontdekte ze op jonge leeftijd de opera ‘Carmen’ en heeft ze de musical ‘The Sound of Music’ ontelbare keren bekeken. Inmiddels speelt ze My Favourite Things zelf. Bij het eerste contact met de trompet kwam Lucienne erachter dat blazen even natuurlijk is als zingen. Het stembereik is erg gelijkend en de techniek sluit aan bij die van een zanger; je haalt op dezelfde manier adem. In haar kamertje speelde ze de zangpartijen van haar favoriete albums mee alsof ze een operaster was, begeleid door een groot orkest. Als instrumentiste is het voor haar erg belangrijk om naar klassieke zangers te luisteren en zich te laten inspireren door hun expressie, frasering en de balans tussen tekst en muziek. Dit hoor je goed terug in haar vertolkingen van klassieke aria’s en melodieën uit opera’s, bijvoorbeeld Rossini’s La Danza for Trumpet & Orchestra.

    In de jazz voelt ze zich erg met Chet Baker verbonden, haar grote held. Keer op keer is ze ontroerd door de manier waarop hij elke noot zo perfect plaatst. Op haar debuutalbum kon ‘My Funny Valentine’ dus niet ontbreken. Lucienne improviseert met een duizelingwekkende naturel. Bekijk vooral eens Bluesette, waarbij ze Toots Thielemans achternagaat met een virtuoze ‘whistle’.

    Momenteel werkt Lucienne aan een nieuw album dat in 2019 in verwacht wordt en volledig in het teken van Gershwin staat.