Leiders met zachte handen

    Stel je voor je bent bij het concert van een groot symfonieorkest. Het orkest heeft gestemd, het licht wordt gedimd, het geroezemoes in de zaal wordt zachter en de deuren gaan open om de orkestleider te verwelkomen. Wie zie je voor je? Waarschijnlijk een man. En dat is niet gek, want de wereldwijde top 15 dirigenten telt geen vrouwen. Volgens de Nederlandse dirigent Ed Spanjaard is op hoog niveau zelfs minder dan 10% vrouw.

    Hoogste tijd om diegenen die in deze wereld wél hun mannetje staan in de spotlights te zetten. Wij lichten drie portretten van drie dirigentes uit.

    Laurence Equilbey

    Laurence Equilbey en haar toepasselijk genaamde Insula Orchestra zijn resident artists van het op een Seine-eiland gevestigde theater La Seine Musicale. Het orkest speelt op oude instrumenten. Equilbey staat bekend om het dirigeren van koorwerken en het verwerken van opvallende visuele concepten in haar concerten. The Times prees Equilbey voor de “verve en delicatesse” van haar dirigeerstijl. Wat dat betekent, kun je alleen maar zelf ondervinden. Luister zelf!

    Nathalie Stutzmann

    Nathalie Stutzmann draagt vaak twee petten op het podium. Enerzijds is zij een gevierde zangeres (als contra-alt zingt ze de laagste vrouwelijke zangstem), anderzijds dirigeert ze regelmatig grote orkesten. Ook heeft ze een eigen orkest opgericht: het kamerorkest Orfeo55, waarmee ze vooral werken van de grote barok componisten uitvoert, vaak met beide petten tegelijk op.

    Barbara Hannigan

    Barbara Hannigan heeft onlangs nog een Grammy gewonnen voor haar album Crazy Girl Crazy in de categorie ‘Best Classical Solo Vocal Album’. In het verleden maakte ze furore als zangeres in moderne opera uitvoeringen. In de video zie je haar in de gecombineerde rol van sopraan en dirigente, samen met het Nederlandse ensemble LUDWIG.