Klassiek is meer dan dance-baar

“The difference between electronic and classical music is quite small.” – techno-dj Jeff Mills

Bijna 400.000 bezoekers. Amsterdam Dance Event, beter bekend als ADE, brak vorig jaar opnieuw een record. In vijf dagen tijd draaiden zo’n 2500 artiesten op 500 feesten in de hoofdstad, dat daarmee ook voor één week even hoofdstad van de dancewereld is. En niet alleen de bezoekersaantallen nemen toe, ook de diversiteit in de programmering op ADE breidt zich steeds verder uit. Yoga, workshops en experimentele muziek zijn net zo goed onderdeel van het event als optredens van Hardwell of Afrojack. Tegelijkertijd wordt het dance-event steeds meer een broedplaats voor culturele en technologische innovatie, met muziekstijlen als hiphop bass en beats. De vraag rest dan: waar vinden we klassiek in deze wereld van elektronische muziek?

In de mix

Drie jaar geleden, tijdens ADE 2015, stond Klassiek in de Loods al op het programma. In de loods van Roest werd het stuk Canto Ostinato van de Nederlandse componist Simeon ten Holt uitgevoerd. Een programmering dat de aandacht kreeg, gezien de interessante combinatie van de industriële locatie en klassieke muziek. Voor en na het stuk werd er bovendien een dansbare vorm van klassiek gedraaid door DJ Fant, die eerder al op de Classical Music Rave speelde. Dit verrassende event bracht klassieke muziek naar een clubsetting, waar met veel ritme, beats, licht- en geluidseffecten de dance in klassiek werd opgezocht.

Raven op klassiek

Evenementen als Classical Music Rave passen in een bredere stroming van artiesten die het gebied tussen klassieke en elektronische muziek opzoeken. DJ Mr van Walsh is een van de grondleggers van dit concept. Hij speelt klassieke nummers, maar houdt er niet van om in een box geplaatst te worden. Hij negeert de grenzen binnen genres, wat voor verrassende combinaties en onvergetelijke ervaringen zorgt. Zo zegt hij over klassieke muziek: “The list of what people think about Classical Music is practically endless. But my first answer will always be: Dancing.”

En ken je Jeff Mills al? De Amerikaanse techno-dj en componist experimenteert met de twee stromingen en speelde het afgelopen decennium al een belangrijke rol in het samenbrengen van de genres. “The difference between electronic and classical music is quite small.” zei hij al in eerdere interviews. Wanneer elektronische muziek continu in beweging is én klassieke componisten en musici zich steeds meer open stellen voor andere invloeden, is de opkomst van een nieuw genre slechts een kwestie van tijd.

Klassiek raakt verweven – of is dat het al?

Hoewel het grote publiek misschien nog wat moet wennen aan de combinatie van klassiek met elektronisch, bevinden artiesten en producers als Michał Jacaszek, Taylor Deupree en Kenneth Kirschner zich al langer op deze scheidslijn. Een lijn die volgens hen eigenlijk nooit zo scherp geweest is. Zo stelt producer Michał Jacaszek: “I have always been surprised to hear my albums classified as ‘ambient. They may have ambient elements—like deep reverb or delayed textures—but I prefer an ‘electro-acoustic’ label.”

Als we de wederzijdse invloed van klassiek en elektronisch op een rijtje zetten, is deze visie inderdaad niet gek. Dan zien we namelijk ook dat het tweerichtingsverkeer is: klassiek wordt net zo geraakt door dance, als andersom. Zo werden sommige klassieke muziekgenres die begin twintigste eeuw opkwamen, gedreven door het verlangen om óók in de muziek nieuwe technologieën toe te passen. Nieuwe (elektronische) instrumenten werden door componisten niet verafschuwd, maar met open armen ontvangen.

Nieuwe golf

In de afgelopen decennia werden de mogelijkheden van elektronische muziek ook door postmoderne klassieke componisten zoveel mogelijk toegepast. Martin Kohlstedt, Ólafur Arnalds, Nils Frahm en Dustin O’Halloran zijn hier goede voorbeelden van, maar ook Max Richter bijvoorbeeld, die zowel balletstukken van componist Arvo Pärt als de Vier Seizoen van Vivaldi met elektronische samples en klanken bewerkte. De impact werkt ook zeker ‘the other way around’. Elektronische producers als Aphex Twin en Venetian Snares werkten samen met componisten als Philip Glass en lieten hun eigen sound los op stukken van Stravinsky, Mahler en Bartók.

Dancebaar klassiek

Of je de komende dagen nu los wilt gaan op de beats van David Guetta of liever wat symfonieën van Bach op zet: onthoud dat deze werelden dichter bij elkaar liggen dan je denkt!

Genoeg gelezen en nu op zoek naar ‘echt’ bewijs? Wij zetten tot slot een aantal luistertips voor je op een rij:

Liever nog even verder lezen over de invloed van klassiek in de moderne tijd? Bekijk het artikel ‘Zonder klassiek geen pop- en dancemuziek!