Is het jazz of klassiek?

    Jazzy invloeden in klassieke stukken – hokjesdenkers krijgen al hoofdpijn bij de gedachte. Voor luisteraars met een open blik en open oren kan een fusie van de twee genres echter voor aangename verrassingen zorgen.

    Andere mindset

    Het Max Planck Instituut voor Menselijke Cognitieve en Hersenwetenschappen publiceerde een interessant onderzoek in 2018. Wetenschappers constateerden een opmerkelijk verschil in de hersenactiviteit van klassiek geschoolde pianisten en jazzpianisten, zelfs bij het spelen van hetzelfde stuk. Terwijl klassieke pianisten meer gefocust waren op de technische uitvoering van het stuk met vingerzetting en expressie, waren de jazzpianisten meer bezig met het stuk in zijn geheel, waarbij ze makkelijker reageerden op ongewone akkoorden. Door gewenning aan improvisatie lieten ze meer flexibiliteit zien bij het plannen van harmonieën. Zelfs na moeilijke opdrachten was het voor hen makkelijker het stuk harmonieus te eindigen.

    Rebelse musici

    Moeten we dan concluderen dat jazzmusici geen klassieke muziek kunnen uitoefenen en andersom? Moeten ze kiezen tussen het vakkundig interpreteren van een klassiek stuk of het creatieve improviseren in de jazz? Niet helemaal. Gelukkig zijn er genoeg voorbeelden van musici die op de grens van beide genres succesvol zijn door hun mindset continu aan te passen.

    Michiel Borstlap

    Een van deze musici die niet kunnen of willen kiezen is Michiel Borstlap. De Nederlandse pianist beweegt al jaren tussen verschillende genres en dat komt zijn muziek alleen maar ten goede. In zijn composities mengt hij klassieke en jazz invloeden. Zijn nieuwste project ‘MVSES’ is weer klassieker van aard, zonder de vrije houding van de jazz te verliezen.

    Benieuwd naar meer muziek met invloeden van diverse genres? Luister dan eens naar onze playlist neoklassiek, een repertoire dat moeilijk te categoriseren is.